Księga Psalmów jest najchętniej czytaną księgą Starego Testamentu. Pięć lat trwała wędrówka przez teksty psalmów, prowadzona przez Jana Pawła II. Dzieło to podjął Benedykt XVI. Rozważania obu papieży, tak często powołujące się na słowa Ojców Kościoła, pomagają zrozumieć wyjątkowe miejsce psalmów w tradycji. W nich modlitwa Izraela, poprzez osobę Chrystusa, staje się modlitwą Kościoła. Modlitwa indywidualna – modlitwą wspólnoty ludu Bożego. „Błagania, których nie można wyrazić słowami” (Rz 8,26) „wypowiadają się” niejako bez naszego udziału. Aby doprowadzić do tego, że całe nasze życie przemieni się w modlitwę.
We Wprowadzeniu ks. prof. Waldemar Chrostowski napisał: Księga Psalmów to księga modlitwy ludu Bożego. Jest to księga modlitwy Izraela i Kościoła, zakorzeniona w Pierwszym oraz w Nowym Przymierzu. W Piśmie Świętym Bóg objawia się człowiekowi i ludzkości, biblijne zaś psalmy to ludzka odpowiedź na samoobjawienie się Boga. Człowiek wznosi ku Niemu i wylewa przed Nim swoje serce, prosi i dziękuje, wysławia Go i przeprasza, podziwia dzieło stworzenia i wychwala za miłosierną obecność Boga w dziejach. Najlepiej rozumieją psalmy ci, którzy się nimi modlą. Zatem najlepsze komentarze do Księgi Psalmów są dziełami mężów modlitwy. Właśnie na tym polega piękno i mądrość rozważań Jana Pawła II i Benedykta XVI.
Ilustracje, w większości publikowane po raz pierwszy, stanowią piękne iluminacje z bezcennych zbiorów polskiej sztuki sakralnej.